Bosluk ve Children of Men

Iki gundur evden cikmayan bir insan evladinin feryad-i figanidir bu satirlar... Ipod'u da sattigimdandir sokaga cikasim gelmiyor.Ayni sandalyede kicimi buyutmekten, onu gectim, ayni pozisyonda sabit durmaktan kas-eklem agrilarim olusmaya basladi. Bosluktan da istifade edip `Doktorum' programina canli telefon baglantisi kurup, dertlerimi bir bir anlatayim istedim butun gun. Yarin sabah ilk is onu halledecem. Tabi erken kalkabilirsem...

Ha simdi diyeceksiniz "sen de oturma kardesim ayni sandalyede butun gun. aaa.-yasli teyze nidasi-" ama olmaz. Oturmam gerek. Bilgisayarimdaki gorsel/isitsel/yazili medya alternatiflerini birer birer somuruyorum. Ama ucakta da yapacak biseyler kalsin be ya diyerekten en sevdigim dizilerin son kalan sezonlarini da bitirmemeye calisiyorum. Boyle de kendimle celisen bir yapim var. Bunun yanisira asabiyim de. Haha.

Bugun en sonunda coktandir bilgisayarimda bulunan, Alfonso Cuaron'un yonettigi, Clive Owen'in basrolunu oynadigi Children Of Men'i izledim. Cok da iyi etmisim. 1992 yilinda yazilan bir bilimkurgu romanin uyarlamasi olan film 2027 yilinin Ingiltere'sini anlatiyor. Konusunu, detayini falan eksi'de bulursunuz mirim. Lakin cok begendim filmi. Eksi'de de bahsedildigi uzere, bir de ben uzerinde durayim dedim: Goruntu yonetmenligi, muzikler ve cekimler cok cok guzel. Beatles, Pink Floyd gibi efsanelere cok ince gondermeler var.

Clive Owen'in da Inside Man'den beri de hastasiyim ulan. Neyse, Inside Man de baska bir post'un konusu olsun bari...

Saglicakla kalin.